Góðan daginn. Ég vaknaði barasta hreint eldsnemma og er búin að brjóta saman þvott. Agnes fer í skólann á morgnanna og ég eftir hádegi. En það er bara út þennan mánuð. Í hádeginu hittumst við og förum í ræktina, pumpumetta upp..workin on those bæseps..híhí. Svo er ég í skólanum til 17:30 og þá hittumst við oftar en ekki á Starbucks...í einn tripple grande soya latte. Já, við erum nánast daglegir gestir á þessari kaffihúsakeðju, ég viðurkenni það. Fyrst vorum við alveg...nei förum sko ekki þangað, hel.fasistar og e-r svona stælar..það er ekki hægt að fá Soya Latte neins staðar annarstaðar í Vín!! Og þeir sem þekkja mig vita að ég er fíkill í soya latte... Vínarbúar eru nefnilega svoldið á eftir í mörgu. En hér er þó hægt að fá mikið úrval af hollum mat og lífrænt ræktuðum þannig ég er ánægð með það. Og hann kostar líka ekki hönd og fót eins og á Íslandi. T.d samloka úr grófukornbrauði með grænmeti og kannski kjötáleggi eða túnfiski, mjög vel útilátið og massívt á 200 kall. Heima myndi þetta kosta 600 kall. Leigjum líka video mynd á eina til tvær evrur. 650 kall..hvað er það? Fáránlegt verðlag heima.
En vissuði þið að Starbucks rekur 15.011 kaffihús í 42 löndum? Það er nú alveg slatti! Enginn á Íslandi enda engin þörf á því.. eigumfullt fullt af góðum kaffihúsum. Einkareknum, plús Te&kaffi og Kaffitár. Nú meira að segja á Húsavík er hægt að kaupa sér gott kaffi í take away, alveg möst ef maður er í skóla. Go Gamli Baukur...
Nú langar mig í kaffi...
Anyways.
Ég hef ekki ennþá bloggað um Cure tónleikanna.Þeir eru búnir að fá að owna dáldið spilarann síðan blessaðir.
Lenti í Munchen eitthvað um 16hundruð á mánudegi. Áttum að vera mættar í Olympia Halle kl 19hundruð þar sem tónleikarnir voru. Nú ég ekki búin að sofa almennilega í nokkra daga og alveg búin á því eftir drykkjuskap og ólifnað. Fórum upp á hótelherbergi og ég henti mér í sturtu. Svo bara "shiiiii ég NENNI ekki að fara..mig langar bara að fara að sofa!!"
En svo fattaði ég"ég fer ekkert að sofa...ég er að fara Á THE KJÚR!" Skelltum okkur í dansskóna og hentumst á stað. Lagaðist eftir fyrsta bjórinn og ekki versnaði það eftir 2. og 3. Svo bara kom Robert Smith á svið og ....vá.
Get eiginlega ekki lýst því með orðum.
Þannig var nú það.
Ætlaði að tileinka þessu bloggi henni Hildi Mist. Sem á ætíð spes stað í hjartanu mínu og mun alltaf fá að kúra þar þegar hún vill. Takk fyrir allt sem þú hefur gert fyrir mig...... í alvöru, þú ert nú alveg hetja að umbera mig...takk fyrir að vera til staðar.
OG TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ....****

Hefði fært þér kökuna sjálf ef ég bara gæti...þú veist það

Hér erum við svo töff áði...AS ALWAYS... í góóóðum gír á 11...

love you long tæm............